Noor Nezami vluchtte voor oorlog en vond zijn roeping in de zorg

Contrast
Noor groeit op in Afghanistan. Als jonge man krijgt hij een studiebeurs om geneeskunde te studeren in de voormalige Sovjet-Unie. Zijn toekomst lijkt uitgestippeld. Hij wil arts worden en iets betekenen voor zijn land. "Op dat moment was er in Afghanistan ongeveer één arts op vijftigduizend inwoners. Ik wilde mensen helpen." Maar begin jaren negentig verandert alles. Door de politieke onrust en de opkomst van fundamentalisten wordt Afghanistan steeds onveiliger. Noor en zijn familie slaan uiteindelijk op de vlucht. Na jaren van onzekerheid komen zij in 1996 in Nederland terecht. Het contrast met het leven dat hij voor ogen had, is groot. "Je hebt een toekomstbeeld, een carrièreperspectief en een duidelijke missie. En ineens kom je terecht in een land waar je de taal niet spreekt en waar je helemaal opnieuw moet beginnen." Om geld te verdienen gaat hij al snel aan het werk. Drie maanden na zijn aankomst staat hij fruit te plukken bij een boer. "Als iemand mij een paar jaar eerder had verteld dat ik in Nederland fruitplukker zou worden, had ik dat nooit geloofd." Hij vertelt het zonder verbittering. "Volgens mij is mijn verhaal als vluchteling zelfs nog relatief mild. Veel mensen hebben veel zwaardere dingen meegemaakt."

Alles achterlaten
Van alles wat hij verloor, mist Noor vooral de herinneringen aan zijn leven van toen. "Je verliest niet alleen je thuis. Je verliest eigenlijk ook je verleden." Fotoalbums verdwijnen. Herinneringen blijven achter in een land waar hij niet meer terug kan keren. Tot op de dag van vandaag heeft hij nauwelijks foto's van zijn eerste dertig levensjaren. "Veel mensen bouwen vanaf hun jeugd aan hun toekomst. Ik moest dat vanaf mijn dertigste opnieuw doen." In Nederland leert hij de taal en pakt hij aan wat er op zijn pad komt. Hij werkt in de horeca, als chauffeur en in de landbouw. Ondertussen bouwt hij samen met zijn gezin aan een nieuw bestaan. De droom om arts te worden blijft. Toch blijkt die uiteindelijk niet haalbaar. Met jonge kinderen zou hij vrijwel opnieuw aan een volledige opleiding moeten beginnen. Via een andere route komt hij uiteindelijk toch terecht waar hij altijd al wilde zijn: in de zorg, maar dan als verpleegkundige.

Het hele artikel lezen? Bestel hier Navenant editie 3 2026.