Twan Huys: Het Droompad

Hij schreef er een bezielend boek over. Maar als we denken dat Het Droompad een esoterisch onbestemd journaal is, hebben we het mis. Het boek blijkt een integere lezing over een vader en een zoon waarin het fascinerende contrast tussen enerzijds de hectiek en de zin van het bestaan en anderzijds de romantiek en rechtvaardigheid van de natuur wordt onderstreept. Het werd een schilderachtige belijdenis van de ziel.

Twan, waarom maakte je deze reis?
Eigenlijk wilde ik een langeafstandswandeling maken met mijn vader, maar dat zat er gezien zijn conditie niet meer in. Gelukkig zei mijn zoon Jack na een lange aarzeling, ja.
Het is wat ik noem ‘wandelwoede’. Op sommige momenten is dat manifest en denk je, was ik hier maar nooit aan begonnen. Maar meestal is het ongelooflijk wat je ziet en meemaakt, dat vergeet je nooit meer. Ik had op voorhand niet kunnen bedenken dat het zo mooi en meditatief is. En bijzonder om dat vooral met mijn zoon te kunnen doen. Je komt in een bubbel terecht van de natuur. Het cliché ‘het leven bestaat uit bergen en dalen’ is een onomstotelijke metafoor.

Dat heb je prachtig verbeeld in het boek.
Het is een wandelboek geworden, maar ook een familiekroniek en een in memoriam voor mijn ouders. Dat is de drie-eenheid waarin de wandeling de rode draad is. Toen het idee opkwam om deze tocht samen met mijn zoon te ondernemen, zat het boek nog niet in mijn hoofd. De tocht heeft mij de gelegenheid gegeven in mijn ziel te kijken. Dat wilde ik graag vastleggen.

Het hele interview lezen? Bestel hier Navenant editie 2 2026.