Dorrie is directeur van Neptunus Structures, een internationaal opererend familiebedrijf uit Kessel. Samen met haar broer en zus vormt zij de directie van de organisatie die is gespecialiseerd in tijdelijke gebouwen en tentconstructies voor evenementen. Haar ondernemerschap bleef niet onopgemerkt: in 2020 werd zij bekroond tot Limburgse Ondernemer van het Jaar. “Als je het over Limburgse evenementen hebt, bouwen we bijvoorbeeld zo’n 40 jaar bij het Preuvenemint”, vertelt Dorrie, “maar net zo goed door heel Nederland en Europa. Van grote internationale muziekevenementen tot tijdelijke gebouwen voor uiteenlopende toepassingen.” Neptunus heeft zijn hoofdvestiging in Kessel en daarnaast zes buitenlandse vestigingen. In België, Frankrijk, Duitsland, Engeland, Oostenrijk en Polen. “We werken dus heel veel internationaal.” De band met de Navenant rally ontstond ooit heel praktisch. Bij een eerdere editie verzorgde Neptunus een tent voor het avondprogramma, omdat de finishlocatie te klein was. “Zo zijn we met de rally in aanraking gekomen. En eigenlijk zijn we nooit meer weggegaan.” Sindsdien rijdt de familie Eilers vrijwel elk jaar mee. Haar vader. Haar zus. Soms ook met haar kinderen. Bij de laatste editie stonden ze zelfs met drie equipes tegelijk aan de start. “Dat vind ik misschien wel het mooiste,” zegt ze. “Verschillende generaties samen, ieder in zijn eigen auto.”
Klassieke auto’s
Als Dorrie meedoet aan een rally, doet ze dat het liefst in een oude auto. Geen strakke, moderne wagen die alles voor je oplost, maar een klassieker met een verleden. “Nieuwe auto’s kun je altijd rijden”, zegt ze. “Een rally wordt pas echt bijzonder als je die rijdt in een oude auto.” Zelf rijdt ze meestal in een Jaguar XJ150. Een auto vol karakter. Met deze Jaguar reed ze ooit van Amsterdam naar Beijing: zeventienduizend kilometer, verdeeld over etappes met haar ouders en zus. Een reis die tijd, vertrouwen en doorzettingsvermogen vroeg. Later reed ze met deze auto ook mee met de Navenant rally met haar oudste zoon. “Die auto zit vol herinneringen”, aldus een stralende Dorrie. “En die neem je allemaal mee als je instapt.” De liefde voor klassieke auto’s zit diep in de familie. Haar vader is degene die graag sleutelt. “Hij is echt de technische man”, vertelt de Limburgse. “Als er iets aan een auto is, dan weet hij precies wat hij moet doen.” Haar vader rijdt zelf in een Bentley uit 1928. Een open auto, waarbij je de wind letterlijk voelt en je eigenlijk een sjaal nodig hebt. Zoals in de films uit de jaren vijftig, à la Grace Kelly. Dorries zus rijdt in een andere klassieker: een Studebaker, eveneens met zorg onderhouden. “Het zijn misschien oude auto’s”, zegt de onderneemster, “maar technisch zijn ze perfect in orde. Dat is vakmanschap.”
Limburg als decor
De route van de Aspergerally is elk jaar anders, maar altijd typisch Limburgs. Slingerende wegen, heuvels, bossen en kastelen. “Je denkt dat je Limburg kent, maar tijdens de rally ontdek je steeds weer nieuwe plekken.” Stops op landgoederen en kasteellocaties maken indruk. Zeker als het weer meewerkt. “In een open auto, met zon, over de Cauberg of langs Valkenburg… dan voelt het bijna alsof je in het buitenland rijdt.” Onderweg ontstaan herinneringen. Zoals Dorries jongste zoon, die ooit met haar vader meer aandacht had voor Aardbeienland dan voor de auto zelf. “Die was niet meer weg te slaan bij de aardbeien”, lacht ze. “Dat soort momenten blijven hangen.” Wat Dorrie ook aanspreekt, is het rijden zelf. “Je krijgt een rallyboek. Sommige mensen rijden gewoon achter elkaar aan, zo snel mogelijk naar de volgende locatie. Maar ik vind het leuk om zelf te puzzelen. Dan zie je ineens iedereen keren en denk je: zitten wij fout? Nee hoor, wij zitten goed. Dat is altijd grappig.” Het typeert ook wel hoe Dorrie en haar familie de rally rijden: aandachtig, op gevoel, zonder haast.
Eén dag die klopt
Volgens Dorrie draait de Aspergerally om de rijkdom van die ene dag. “Je ziet in korte tijd zoveel moois”, vertelt ze enthousiast. “De route voert langs bijzondere plekken in Limburg en onderweg zijn er culinaire stops, met een hapje en een drankje. Dat maakt het een complete en ontspannen dag.” Eén dag. Geen verplicht meerdaags programma. “Iedereen heeft het druk tegenwoordig. Dit past perfect. Je start vroeg, rijdt, geniet, ontmoet mensen en bent ’s avonds weer thuis.” De rally is toegankelijk, betaalbaar en geschikt voor jong en oud. “Dat vind ik belangrijk. Langs de route leeft het ook. Mensen zwaaien, helpen, wijzen soms de weg. Enorm leuk om dat ieder jaar mee te maken.”
Rijden voor een groter doel
De rally is onlosmakelijk verbonden met de Navenant Foundation. De opbrengst gaat naar onderzoek en ondersteuning rond ernstige ziekten, zoals kanker, Alzheimer en Parkinson, en naar initiatieven voor kinderen die hiermee te maken krijgen. Voor Dorrie voelt die koppeling vanzelfsprekend. “Ik denk dat iedereen wel iemand kent die geraakt is door dit soort ziektes. Zeker als je ouder wordt.” En als je zelf kinderen hebt, komt het extra binnen. “Dan begrijp je hoe belangrijk het is dat er organisaties zijn die zich hiervoor inzetten.” Het goede doel is geen bijzaak, maar de kern van de rally. “Je rijdt niet alleen voor jezelf. Je weet dat deze dag iets betekent voor anderen.”
Familiegevoel als fundament
Wat Dorrie waardeert aan de Aspergerally, is het familiegevoel dat overal voelbaar is. In de organisatie, in de sfeer, in de manier waarop mensen met elkaar omgaan. “Dat herken ik meteen, ook vanuit mijn eigen bedrijf. Gevoel en passie sluipt door in alles.” Dorrie sluit af: “Het is gewoon een hele fijne dag. Je rijdt door mooie dorpen, komt leuke mensen tegen en aan het eind ga je met een goed gevoel naar huis.”
Schrijf je hier in voor de Aspergerally.