Alles voor het paard

Het was een keiharde maar steengoede opleiding die hoefsmid Kevin Cremers kreeg. Vijf jaar, elke dag van ‘s morgens 8 uur tot ‘s avonds laat. Steeds paardenhoeven bekappen en beslaan. Minstens 30 paarden per dag. “Het was flink aanpakken”, zegt de 35-jarige Kevin in zijn huis aan de rand van Landgraaf glimlachend. Maar de dan 20-jarige paardenliefhebber wil per se slagen als hoefsmid. “Ik werkte eerst als loodgieter bij een bedrijf. Toen het bedrijf reorganiseerde, vertrok ik. Via via kwam ik in Spaubeek terecht bij hoefsmid Hermans, een van de grootste van het land. Ik had altijd al veel plezier met paarden, mijn vrienden hadden paarden, vaak speelden we in de stallen. Hermans gaf me een schort en zei: “trek die hoefijzers van dat paard daar.” Toen ik dat had gedaan, bekeek hij me en zei: “je hebt gouden handen.”

KLAPPEN
Niet met gouden handjes wordt hij aangevat. “Je moet minimaal 100.000 paarden hebben bekapt en beslagen. Pas dan heb je het vak van hoefsmid in de vingers” kreeg hij te horen. Hoefsmid is, zo benadrukt Kevin, een prachtig vak maar fysiek inspannend, want als smid moet je steeds gebukt staan en elk paard heeft zijn karakter en nukken. “Ik heb heel wat klappen opgelopen”, zegt hij met een lachje. Hij heeft het er graag voor over. In recordtempo behaalt hij in Deurne het diploma Orthopedisch Hoefsmid. En op zijn vrije dag, zondag, trekt hij er in zijn Opel Corsa met een aambeeld in de kofferbak opuit, naar zijn eerste klant in Tongeren. “Elke week kreeg ik er een paardje bij. Zo heb ik een eigen klantenkring opgebouwd.”

Het hele artikel lezen? Bestel hier Navenant editie 1 2026.